Osobisty dziennik Sigrid Rausing, szwedzkiej filantropki i antropologa, będący zapisem jej wspomnień z rocznego pobytu w Estonii, podczas którego szukała kontaktów z estońskimi Szwedami. Wydana w 2014 r.

W latach 1993-1994 Sigrid Rausing przeprowadziła badania na półwyspie Noarootsi, byłej strefie przygranicznej w Estonii. Wzdłuż wybrzeża rozsiane były wieże strażnicze, a tereny po dawnych kołchozach leżały odłogiem. Rozmowy autorki z okolicznymi mieszkańcami dotyczą wielu spraw: ograniczeń w życiu codziennym w kraju postsowieckim, nagłego zalewu produktów z Zachodu i związanych z tym reakcji ludzi, szwedzkiego pochodzenia wielu z nich…

Książka w bardzo interesujący sposób ujmuje proces przechodzenia społeczeństwa od zniewolenia do wolności, od kraju sowieckiego do postsowieckiego.