Jest koniec 2007 roku. Tom, kolega pracującego w Hollywood Gregora Collinsa, aktora, pisarza i producenta, namawia go do pomocy w codziennej opiece nad dziewięćdziesięciodwuletnią Marią Altmann. Decyzja nie jest łatwa. Zmieni całe jego życie. Collins nie wie jeszcze tylko, jak bardzo.

Gregor spędził z Marią 37 miesięcy. W książce „Kobieta ze złota”, w formie pamiętnika, przedstawia ich przypadkowe spotkanie oraz niezwykłą więź, jaka zrodziła się między nimi.

Są to relacje z codziennych zdarzeń. Poznajemy jednak także dzieciństwo Marii we wpływowym rodzie Bloch-Bauerów w Austrii, jeszcze przed inwazją Hitlera, anegdoty ze świata arystokracji i bohemy. Śledzimy związki z malarzem Gustawem Klimtem, który stworzył słynny „złoty” portret Adeli Bloch-Bauer. Odzyskanie tego obrazu jest właściwie motywem przewodnim tej książki, podobnie jak dramat wojny i ucieczka Marii z mężem Ferdynandem przed Holocaustem – z Austrii przez Holandię i Anglię do Ameryki, gdzie ostatecznie osiedli w Los Angeles.

Wspomnienia Collinsa to hołd złożony trzem latom spędzonym z Marią Altmann, a jednocześnie próba oddania wyjątkowości związku między dwojgiem ludzi – trzydziestoletnim opiekunem i dziewięćdziesięcioletnią staruszką.