TRYPTYK HANIEBNY – w ognia blasku czy w mroku nasze przeznaczenie?

Wyobraź sobie obraz tak zatrważający, że trzeba go wymazać z historii. Legenda o zaginionym malowidle polskiego ucznia Hieronima Boscha stała się ramą opowieści o misternie splecionych ze sobą losach bohaterów, w świecie, gdzie honor jest towarem, a sprawiedliwość ma twarz kata.

Tomasz Witkowski zabiera czytelnika w podróż przez czternastowieczną Europę Środkową, w której dym alchemicznych pieców miesza się z fetorem lochów i wonią strachu skazańców. To nie jest typowa powieść historyczna – to wnikliwe studium Żądzy, Zła i Pogardy.

Żądza. Jakub, prosty syn kowala, u boku nieprzeniknionego Maxentiusa Renatusa wkracza na ścieżkę alchemicznej transmutacji. Czy ich pogoń za kamieniem filozoficznym jest poszukiwaniem doskonałości, czy jedynie genialnym oszustwem zaspokajającym pragnienie bogactwa w rządzonym przez chciwość świecie?

Zło. Teofilakt, niziołek o dobrym sercu i twarzy anioła, pragnie służyć Bogu. Odrzucony przez bliskich, sponiewierany jarmarcznym życiem, trafia w wir dworskich intryg i zakazanych namiętności. Czy z żywej zabawki przeistoczy się w demiurga kierującego losami innych.

Pogarda. Kat, najbardziej pogardzany w królestwie, a zarazem jedyny człowiek pozbawiony złudzeń, spisuje swą spowiedź. Spoglądając na świat z wysokości Kruczego Kamienia, odkrywa prawdziwe oblicze natury ludzkiej: największe okrucieństwo kryje się nie w sali tortur, lecz w sercach tych, którzy łaknąc krwi skazańców, jednocześnie drżą przed dotykiem oprawcy. Czy uda mu się odejść na własnych warunkach?

Tryptyk haniebny – książka inna niż wszystkie – literackie zwierciadło odbijające nasze najgłębsze lęki i pragnienia. Opowieść o wewnętrznych zmaganiach, moralnych wyborach i o cyklu wiecznych powrotów, w którym ofiary zamieniają się rolami z oprawcami, a prawda jest warta tyle, ile czysta woda, której nikt nie pożąda…

Spójrz na ten obraz. Rozpoznasz w nim siebie czy jedynie cień?