„Północna Droga” to cykl powieściowy rozgrywający się na przełomie X i XI wieku w Skandynawii. W świecie, który poza wojnami o władzę staje przed wyzwaniem:oto między fiordy dociera nowa siła, Bóg chrześcijan. Tyle tylko, że nikt nie jest na to gotowy.

Tom I to opowieści kobiet. Tak odmiennych od siebie, jakby Norny utkały ich losy z zupełnie różnej przędzy.

Saga Sigrun

Sigrun, córka potężnego Pana Północy, została obdarzona przez los wieloma darami, spośród których najważniejszym jest miłość. Z wzajemnością zakochana w swoim mężu, oddana dzieciom i rodzinie. Strażniczka domowego ogniska, celebrująca każdy dzień i snująca marzenia o wspaniałej przyszłości dla swojego syna. W tym szczęściu kryje się jednak ziarno niepokoju: jej mąż jest prawdziwym wodzem Północy, walecznym i honorowym, więc gdy dojdzie do wielkiej bitwy w zatoce Hjorung, popłynie na nią w pierwszym szeregu łodzi.

Ja jestem Halderd

Dzieciństwo Halderd naznaczone jest pasmem strat. Jej rodzina traci rodowe dobra, a z nędzy wydobywa ją stryj, wydając młodą dziewczynę za mąż za jednego z Panów Północy. Halderd zyskuje piękny dom, służbę i dostatnie życie, ale płaci za to słono i boleśnie, własnym ciałem. Gdy rodzi piątego syna, wie już, że nie wytrzyma ani dnia dłużej. I wtedy, w najgłębszym mroku, spotyka miłość. Kiedy jej mąż ginie na polowaniu, wdowa Halderd z szóstym synem u boku, rozpoczyna własne panowanie. W bezwzględnym świecie wojny i polityki, przenikliwsza niż każdy z Panów Północy, krok po kroku zbliża się do realizacji swego wielkiego planu. Jego powodzenie zależy jednak od jej najmłodszego syna.

Ziemie Sigrun i Halderd graniczą ze sobą. Synowie Halderd wychowują się w domu Sigrun. Mimo to obu kobiet nigdy nie połączy przyjaźń. Zwiąże je coś ostatecznego: przepowiednia wieszczki z bagien, która na zawsze splecie ich losy w jeden węzeł.

Północna Droga jest w każdym z nas. Jedni będą słuchać pieśni o niej, inni patrzeć w jej dal z wysokiej skały fiordu. Są jednak i tacy, którzy na nią wypłyną.