Współczesna arystokracja i perwersyjne elity Warszawy. Niebotyczne fortuny i tysiące wciągane nosem. Szalona ekstrawagancja i plastikowe uczucia. Portret nowoczesności rysowany przez Manuelę Gretkowską daleki jest od propagandy sukcesu social mediów.

On cieszy się sławą objawienia literackiego. Bryluje na salonach i okładkach, monopolizując talent i wyrzeźbione ciało – wszystko z ironicznym dystansem.

Ona jest dziedziczką fortuny, żoną księcia Potockiego z wrocławskiego blokowiska, wybranego z rozsądku i dla nazwiska. Jest niezależna, ale jednocześnie uwięziona w schemacie.

Rozpoczynają grę, w której obawa przed konsekwencjami wyznacza reguły postępowania. Ich losy się coraz bardziej przenikają. Nie chcą się ratować, nie chcą ryzykować.

W wyrachowanym świecie nie ma miejsca na wzniosłe uczucia. Wszystko jest wyliczone, wszystko musi się zgadzać. A co jeśli elementy układanki przestaną do siebie pasować? Co jeśli jedna kostka domina poruszy kolejne i idealny obraz tkany latami zacznie się pruć? Konsekwencje mogą być bardzo niebezpieczne, śmiertelnie niebezpieczne.