Nadejdzie burza.

I nikt nie wyjdzie z niej bez blizn.

Klęska potrafi być bardziej bezlitosna niż zwycięstwo. Tamas przekonuje się o tym, gdy jego inwazja na Kez rozpada się w pył, a on sam zostaje odcięty za liniami wroga – z garstką ocalałych żołnierzy, bez zapasów i bez nadziei na ratunek, prowadzi resztki armii przez wrogie ziemie, by ocalić ojczyznę przed gniewem boga.

Lecz wojna nie zna litości.

Adamat schodzi w mrok, szukając żony i prawdy. Generałowie zawodzą. Armie się wycofują. A Taniel Dwa Strzały staje samotnie naprzeciw nadciągającej furii.

Bogowie żądają krwi.

I ktoś będzie musiał ją przelać.